احكام نذر وعهد ( مسأله 2649 ) نذر آن است كه انسان براي خدا بر خود واجب كند كه كار خيرى را براي خدا بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براي خدا ترك نمايد . ( مسأله 2650 ) در نذر بايد صيغه خوانده شود ولازم نيست آن را به عربى بخوانند پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر أو صحيح است . ( مسأله 2651 ) نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبه اختيار خود نذر كند ، بنابر اين نذر كردن كسى كه أو را مجبور كرده‌اند ، يا بواسطة عصبانى شدن بىاختيار نذر كرده صحيح نيست . ( مسأله 2652 ) شخص مفلس وآدم سفيه ( كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ) اگر مثلا نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست . ( مسأله 2653 ) اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمىتواند در صورتي كه وفا به نذرش منافى با حق شوهر باشد نذر كند بلكه بدون اذن شوهر در اين صورت نذر زن منعقد نمىشود .